Voor mijn verjaardag vroeg ik mijn oma het boek Hoe mensen sterven van Michael De Cock. Ze keek me aan en zei dat ze het maar deprimerend vond om mij, op de dag waarop ik een jaar ouder werd, een boek over de dood te geven.
Objectief gezien begrijp ik dat. Voor veel mensen zijn dood, rouw en verlies onderwerpen waar we liever over zwijgen dan over spreken. Toch kijk ik daar anders naar. Rouw en verlies zijn inherent aan het leven. Het leven is alles, van begin tot eind, van geluk tot verdriet. Soms is alles even klote… en soms ook niet.
De gesprekken die ontstaan rondom verlies zijn de meest menselijke gesprekken die we kunnen voeren. En precies die menselijkheid maakt het leven, wat mij betreft, de moeite waard.
Laat ik me vooral niet vergeten voor te stellen.
Ik ben Dirkje, 23 jaar, en niet bang voor de grote gevoelens van het leven. Ik ben openbaar spreker, inzetbaar als uitvaartspreker, begeleid kinderen, jongeren en jongvolwassenen bij hun naderend levenseinde en ondersteun mijn vader bij het opzetten van een vakantiehuis in Kroatië.
Op mijn achttiende verhuisde ik naar Nijmegen. Ik adopteerde een hondje en behaalde mijn propedeuse Social Work, maar besloot kort daarna te stoppen met de opleiding. Niet omdat het werk me niet raakte, maar omdat de manier van begeleiden die mij werd aangeleerd niet bij mij paste. Dus ging ik mijn eigen weg. Via verschillende banen en opleidingen, zoekend naar wat míj paste, in plaats van mezelf te vormen naar plekken waar ik niet hoorde.
Authenticiteit is mijn rode draad
Ik zie mezelf als eerlijk, oprecht en recht door zee. Ik ben geen therapeut en zal nooit beloven wat ik niet waar kan maken. Ik heb de benodigde kennis, een officieel certificaat en ervaring, maar rouw is altijd van degene die rouwt. Pas wanneer iemand het toelaat, zoeken we samen. Ik zit naast je, niet tegenover je.
Formele kaders passen me niet altijd. We zullen in gesprek gaan over onderwerpen die vaak vermeden worden. Geen gevoel is mij te groot, geen lach te luid en niets is raar. Niet bij mijn dierbaren en niet bij de mensen die ik mag begeleiden. Als jij belooft volledig jezelf te zijn, beloof ik dat ook te zijn.
Naast authentiek ben ik ook creatief.
Woorden vinden voor wat onbeschrijfbaar lijkt, is een van mijn grootste liefdes. Al van jongs af aan schreef ik dagboeken vol en droomde ik over verhaallijnen. In 2024 sprong ik in het diepe en volgde ik de opleiding tot TED-talk spreker. Na iedere opleidingsdag kon ik mijn geluk niet op: gedachten mochten woorden worden, en die woorden mochten mensen raken. Sindsdien heb ik vaker mogen spreken en voordragen, en ben ik sinds kort ook inzetbaar als uitvaartspreker.
Voor nu weet je genoeg.. We kunnen elkaar altijd beter leren kennen tijdens een intake. Vrijblijvend, van mens tot mens.